categories

Fizik’in Gelişim Kronolojisi

YIL KİŞİ OLAY
1631: Pierre Gassendi Merkur’un geçişi gözlemlendi
1632: Galileo Galilei Galileci görecelik
1632: Galileo Galilei Kopernik’in güneş merkezli teorisine destek
1632: John Ray Su termometresi
1636: G. Pers de Roberval Gravitasyon kuvveti karşılıklı çekimdir
1636: Marin Mersenne Sesin hızı
1637: Rene Descartes Atalet ve mekanik fizik
1637: Rene Descartes Kırınım, gökkuşağı ve bulutlar
1638: Galileo Galilei Hareket ve sürtünme
1639: Jeremiah Horrocks Venus’un geçişi gözlemlendi
1640: Evangelista Torricelli Hidrodinamik teori
1641: Ferdinand II Kapalı termometre
1642: Blaise Pascal Mekanik hesap makinası
1644: Evangelista Torricelli Cıva barometresi ve yapay vacum
1645: Ismael Boulliau Uydulara uygulanan merkezi kuvet için ters kare kanunu
1650: Otto von Guericke Vakumun gücünü göstermek için iki büyük yarım küre ve 8 atın kullanılması
1654: Ferdinand II Kapalı termometre
1656: Christiaan Huygens Saturn halkaları ve uyduları
1657: Christiaan Huygens Sarkaç saati
1657: Pierre Fermat Optikte Fermat prensibi
1659: Christiaan Huygens Mars’ın yüzey özellikleri
1660: Otto von Guericke Elektrostatik makina
1660: Robert Boyle Ses vakumda ilerlemez
1661: Robert Boyle Maddenin parçacık teorisi
1661: Robert Boyle Kimyasal elementler, asidler ve alkaliler
1662: Robert Boyle Ideal gazlar için hacim ve basınç ilişkisini ortaya koyan Boyle kanunu
1663: Blaise Pascal Basıncın eşyönlülüğü
1663: James Gregory Yansıma teleskobu
1663: Huygens, Wallace ve Wren Esnek çarpışma kanunları
1664: Robert Hooke Jupiter’in büyük kırmızı lekesi
1664: Rene Descartes Kopernik teorisine destek
1665: Isaac Newton Mekaniğin, yerçekiminin, kütlenin ve kuvvetin prensipleri üzerine çalışma
1665: Giovanni Cassini Jupiter, Mars ve Venus’un dönme periodları
1665: Francesco Grimaldi Grimaldi’nin dalga teorisi basıldı
1665: Hooke, Huygens Ince yağ tabakasının renkleri ışığın dalga teorisi ve girişim ile açıklandı
1665: Robert Hooke Mikroskopla çalışma
1665: Robert Boyle Hava mumun yanması için gerekli
1666: Robert Boyle Akışkan deneyleri
1666: Isaac Newton Işığın spektrumu üzerine çalışma
1666: Isaac Newton Mekaniğin ve gravitasyonun prensipleri üzerine inceleme
1667: Jean Picard Daha sonra farklılık olarak adlandırılacak olan yıldızların konumlarında tuhaflıklar gözlemlendi
1668: John Wallis Momentumun korunumu
1668: Isaac Newton Yansıma teleskobu
1669: Hennig Brand Element phosphorus
1669: Gottfreid Leibniz Hareket kavramı
1670: Robert Boyle Metallerle asidin reaksiyonu sonucunda hidrojen açığa çıkıyor
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
1671: Giovanni Cassini Mars’ın uzaklığının tam olarak ölçümü ve güneş sisteminin ölçeği
1672: Jean Richer Sarkacın periodu dikeyle yaptığı açı ile değişiyor
1673: Ignace Pardies Işığın kırınımına dalga açıklaması
1673: Christiaan Huygens Merkezcil kuvvet kanunları
1674: Robert Hooke Gezegenlerin hareketinin merkezkaç kuvveti ve yerçekimi kuvvetinin dengelenmesi sonucu oluştuğunun açıklanması
1675: Giovanni Cassini Saturn’un küçük cisimlerden oluşan halkaları mevcut
1675: Isaac Newton Işık teorisini açıkladı
1676: Olaus Roemer Jupiter’in uydusunu gözlemleyerek ışığın hızını ölçtü
1676: Robert Hooke Esneklik ve yay kanunları
1676: Edme Mariotte Basınç, hacim ve atmosfer yüksekliğiyle ters orantılı
1678: Robert Hooke Yerçekimi ters kare kanunu
1678: Christiaan Huygens Işığın dalga teorisi hakkında yazdı
1679: Christiaan Huygens Işığın polarizasyonu
1680: Isaac Newton Ters kare kanunu, elips yörüngelerin varlığını ortaya koyuyor
1684: Isaac Newton Ters kare kanunu ve kütle bağımlı yerçekimi
1684: Gottfreid Leibniz Difransiyel hesap
1687: Isaac Newton Hareket ve yerçekimi kanunlarının basımı
1687: Isaac Newton Sesin ilerleyişinin analizi
1688: P. Varignon Ilave kuvvetler
1690: Christiaan Huygens Huygens prensipleri, ikincil dalga
1690: John Locke Bilgi, tecrübe ve duygulardan oluşur
1692: Richard Bentley Yıldızlar niçin çekim kuvvetlerinin etkisiyle birbirinin üzerine düşmüyor ?
1702: Francis Hauksbee Elektrik boşalması sonucu kıvılcım
1704: Isaac Newton Işığın ve rengin parçacık teorisinin basımı
1705: Edmund Halley Daha önceki üç kuyruklu yıldızın birbirinin aynı olduklarını ve 1758 yılında geri döneceklerini hesapladı
1709: Gabriel Fahrenheit Alkol termometresi
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
1710: George Berkeley Materyalistlere karşı idealizm
1714: Gottfreid Leibniz Enerjinin korunumu
1714: Gottfreid Leibniz Mutlak zaman ve uzayın reddi
1714: Gabriel Fahrenheit Cıva termometresi
1718: Edmund Halley Yıldızların hareketinin hesaplanması
1720: Edmund Halley Olbers paradox’unun ilk şekli
1721: George Berkeley Boşluk vardır çünkü madde onun içindedir
1724: Gabriel Fahrenheit Suyun çok fazla dondurulması
1727: Stephen Hales Oksijen üretildi
1728: James Bradley Işık hızı ve yıldızların farklı davranış özellikleri
1729: Stephen Gray Elektrik iletkenliği
1731: Rene Reaumur Alkol/su termometresi
1733: Charles Du Fay Pozitif ve negatif elektrik yükü ayrımının tesbiti
1735: Antonio de Ulloa Element platinum
1736: Leonhard Euler Mekanikte difransiyel denklemleri
1738: Daniel Bernoulli Gazların kinetik teorisi
1738: Daniel Bernoulli Hidrodinamik
1739: Georg Brandt Element cobalt
1740: Pierre Bouguer Gravitasyonel farklılıklar
1742: Anders Celsius Ters santigrad sıcaklık ölçü birimi
1743: Jean Christin Celsius sıcaklık ölçü birimi
1743: Jean d’Alembert Newton mekaniğinde enerji
1744: Pierre de Maupertuis Least action prensibi
1744: Jean d’Alembert Akışkan dinamiği teorisi
1744: Leonhard Euler Euler-Lagrange denklemleri
1744: Mikhail Lomonosov Sıcaklık hareketin başka bir şekli
1746: Andreas Marggraf Çinko’nun yeniden keşfi
1746: Leonhard Euler Işığın kırınım ve yayılım teorisi
1747: d’Alembert, Euler Salınan tel denklemleri çözümleri
1748: Mikhail Lomonosov Enerji ve kütle korunumu
1749: Thomas Melvill Ilk spektroskopi ve sodyumun yeşil çizgisi
1750: Benjamin Franklin Elektrik teorisi ve ışıklandırma
1750: John Michell Magnetik indüksiyon
1750: John Michell Magnetik alanlar ters kare kanunu
1751: Benjamin Franklin Elektrik, dikiş iğnesini mıknatıslayabilir
1751: Frederik Cronstedt Element nickel
1752: Jean d’Alembert Viscosity
1754: Joseph Black Karbon dioksidin keşfi ve havadan başka gazların da varlığıının ispatı
1755: Immanuel Kant Evrenin sonsuz düzenli dönen nebula dan oluştuğuna dair teori
1756: William Cullen Buharlaşma soğumaya neden oluyor
1756: Mikhail Lomonosov Işığın dalga teorisine destek
1761: John Harrison Taşınabilir kronometre
1765: Leonhard Euler Katı cisim hareketleri
1766: Joseph Priestley Elektrik yükü ters kare kanunu
1766: Henry Cavendish Hidrojen bir elementtir
1771: Luigi Galvani Hayvanlardaki elektrik
1772: Carl Scheele Havanın iki gazdan oluştuğu ve birinin yanıcı olduğunun keşfi
1772: Daniel Rutherford Nitrogen
1772: Antoine Lavoisier Kimyasal reaksiyonlarda kütlenin korunumu
1772: Joseph Lagrange Lagrange points teoremi
1774: Priestley, Scheele Element oxygen
1774: Carl Scheele Element chlorine
1774: Johann Gahn Element manganese
1775: Alessandro Volta Kondensatör
1776: Pierre-Simon Laplace, belirleyici nedensellik
1777: Antoine Lavoisier Havanın bileşimi ve kimyasal reaksiyon sonucu yanması
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
1779: Charles Augustin de Coulomb Coulomb’un sürtünme kanunu
1781: Immanuel Kant Saf sağduyunun kritiği
1781: William Herschel Uranus’un keşfi
1781: Carl Scheele Cevher olarak element molybdenum
1781: Charles Messier Nebula kataloğu
1781: Heinrich Olbers Uranus bir gezegendir
1782: Jacob Hjelm Molybdenum elementinin ayrışımı
1782: Franz von Reichstein Cevher olarak element tellurium
1782: William Herschel Ikili yıldız kataloğu
1782: William Herschel Güneş uzayda hareket halinde
1783: John Michell Newton kara deliği
1783: Fausto ve Juan José de Elhuyar Element tungsten
1783: Rene Hauy Cristallerin yapısı
1784: Henry Cavendish Su, oksijen ve hidrojenden oluşuyor
1784: Pierre Laplace Elektrostatik potensiyel
1785: Charles Augustin de Coulomb Elektrik kuvveti uzaklığın karesi ile ters, yüklerle doğru orantılı
1786: Antoine Lavoisier Element ve bileşiklerin ayrımı
1787: Antoine Lavoisier Kimyasal maddeleri adlandıran sistem
1787: Jacques-Alexander Charles Sıcaklıkla genişleyen gaz kanunu
1788: Joseph Lagrange Lagrange mekaniği
1788: John Hunter Isının yayılımı
1789: Antoine Lavoisier Kimyasal reaksiyonlarda kütlenin korunumu
1789: Martin Klaproth Elementler zirconium ve uranium birer bileşik
1790: Metrik sistemin Fransa’da tanımlanması
1794: Pierre Laplace Newton kara deliğinin analizi
1796: Alessandro Volta Kimyasal piller ve volt
1797: Henry Cavendish Gravitasyon sabiti hesaplandı
1797: Nicholas Vauquelin Element chromium
1798: Benjamin Thompson Isı eşittir yapılan iş
1798: M. Klaproth Element tellurium’un ayrışımı
1798: Humphry Davy Vacumda ısının iletimi
1798: Benjamin Rumford Açığa çıkan ısı ve yapılan iş arasında deneysel ilişki

1800: William Herschel Güneşden gelen kızıl ötesi ışınlar
1801: Johann Ritter Mor ötesi ışınlar
1801: Johann von Soldner Işığın güneş tarafından eğiminin öngörümü
1801: Giuseppe Piazzi Mars ve jupiter arasındaki gezegenlerin(asteroid) keşfi
1801: Humphry Davy Electrik ark
1801: Andres Manuel del Rio Vanadium elementinin bileşikleri
1801: Charles Hatchett Niobium elementinin maden cevheri
1802: Heinrich Olbers Ikinci asteroid Pallas
1802: Anders Ekeberg Tantalum elementi
1802: William Wollaston Güneş spectrumundaki siyah çizgiler
1802: William Herschel Aynı orbite sahip çift yıldızlar
1802: Thomas Young Işığın girişim ve dalga özelliklerinin açıklanması
1802: Humphry Davy Elektrokimya
1802: Joseph Gay-Lussac Sabit basınç altındaki gazların sıcaklıkla hacim ilişkisi
1803: William Wollaston Rhodium ve palladium elementleri
1803: Smithson Tennant Osmium ve iridium elementleri
1804: John Dalton Kısmi basınç kanunları, Dalton kanunları
1807: Humphry Davy Sodium ve potasium elementlerinin yalıtımı
1808: Humphry Davy Magnesium, strontium, barium ve calcium elementlerinin yalıtımı
1808: Davy, Gay-Lussac ve Thenard Boron elementinin yalıtımı
1808: Joseph Gay-Lussac Kimyasal reaksiyonlarda gazların hacim kanunları
1808: John Dalton Kimyasal reaksiyonların atom teorisi
1808: Etienne Malus Yansıyan ışığın polarizasyonu
1809: Simeon-Denis Poisson Mekanikte poisson bracketlar
1811: Amedeo Avogadro Gazların molecular teorisi ve Avogadro Kanunları
1811: Jean-Baptiste Fourier Harmonik analiz
1811: Bernard Courtois Iodine elementi
1812: David Brewster Polarize ışığın davranışı
1814: Joseph von Fraunhofer Spectroscope
1815: William Prout Elementlerin atomik ağırlıkları hidrojeninkinin katlarıdır
1815: Augustin Fresnel Işığın kırınım teorisi
1816: Joseph von Fraunhofer Güneş spektrumunun soğurum çizgileri
1817: Young ve Fresnel Işığın çapraz doğası
1817: Johan Arfvedson Lithium elementi
1817: Friedrich Strohmeyer Cadmium elementi
1817: Jöautns Berzelius Selenium elementi
1818: Augustin Fresnel Mutlak durağan frame olarak ether
1819: Dulong ve Petit 12 katı elementin özgül ısı ve atomik ağırlık ilişkisi
1820: Andre Ampere Magnetik alan içindeki elektrik akımının üzerindeki kuvvet
1820: Hans Christian Oersted Elektrik akımı mıknatıslı iğneyi saptırır.
1820: Biot ve Savart Elektrik ve magnetik alanlar arasındaki Kuvvet kanunları
1821: Thomas Seebeck Thermocouple ve thermoelectricity
1821: Joseph von Fraunhofer Kırınım ızgarası
1821: Michael Faraday Iletken etrafındaki magnetik alanlarının gösterimi
1821: Michael Faraday Ilk elektrik motor
1822: Andre Ampere Üzerinden elektrik akımı geçen iki tel birbirini çeker
1822: Charles Babbage Hesap makinesinin ilk prototipi
1823: Michael Faraday Chlorine’in sıvılaştırılması
1823: John William Herschel Kimyasal bileşimlerin spectrumlarından tahmini
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
1823: William Sturgeon Electromagnet
1823: Heinrich Olbers Uzay neden kara?
1823: Johann Schweigger Galvanometer
1824: Sadi Carnot Isı transferi sıcak cisimlerden soğuk cisimlere oluşur.
1824: Jöautns Berzelius Silicon elementi
1824: Jöautns Berzelius Zirconium elementinin yalıtımı
1825: Hans Christian Oersted Aluminium elementinin yalıtımı
1826: Antoine-J. Balard Bromine elementi
1827: Georg Ohm Elektrik direnci ve Ohm kanunu
1827: Robert Brown Brownian hareketi
1828: Friedrich Wohler Yttrium elementinin yalıtımı
1829: Johann Wolfgang Üçlü Kimyasal elementler
1829: Thomas Graham Gas yayılımı kanunu
1829: Jons Berzelius Thorium elementi
1830: Nils Sefstrom Vanadium’un yeniden keşfi
1831: Michael Faraday Hareket eden mıknatıs elektrik akımı yaratır
1831: Michael Faraday Kuvvetin magnetik çizgileri
1831: Michael Faraday Elektrik dinamosu
1831: Michael Faraday Elektrik transformer
1833: Michael Faraday Elektroliz Kanunları
1833: Joseph Henry Self inductance
1834: Emile Clapeyron Entropy
1834: William Hamilton Least action prensibi ve Hamiltonian mekanik
1834: Heinrich Lenz Elektromagnetik kuvvet kanunları
1835: Gustav-Gaspard Coriolis Coriolis kuvveti
1838: Bessel, Henderson, Struve Ilk defa paralax methoduyla bir yıldızın uzaklığının ölçümü
1839: Karl Mosander Lanthanum
1840: Rive Marcet Elmasın farklı özgül ısısı
1840: Joule ve Helmholtz Elektrik enerjinin farklı bir formudur.
1841: Eugene-Melchoir Peligot Uranium elementinin yalıtımı
1842: Christian Doppler Işık ve ses için Doppler etkisi teorisi
1842: Justin von Mayer Isı ve mekanik enerjisinin korunumu
1843: James Joule Isının mekanik ve elektriksel eşdeğeri
1843: Howard Aiken Ilk programlanabilir mekanik hesap makinesi
1845: Michael Faraday Polarize ışığın manyetizma tarafından döndürülmesi
1845: Christopher Buys-Ballet Sesin Doppler etkisinin trende trompetle ispatı
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
1846: Adams, Le Verrier Neptun’un yerinin tahmini
1846: Gustav Kirchhoff Elektrik network Kirchoff kanunları
1846: Jahanne Galle Neptune
1847: Hermann von Helmholtz Newton mekaniği ve gravitasyonda enerjinin korunumu yasası
1848: William Thomson (Kelvin) Mutlak sıcaklık ölçeği
1848: James Joule Kinetik teoriden gaz moleküllerinin ortalama hızlarının hesaplanması
1849: Armand Fizeau Dişli tekerlek kullanarak ışığın hızının ilk defa doğru olarak ölçümü
1850: Rudolf Clausius Termodinamiğin genelleştirilmiş ikinci kanunu
1850: Jean Foucault Işık suda havadan daha yavaş hareket eder
1850: Michael Faraday Gravitasyon ve magnetizma arasındaki ilişkiyi otaya koymaya çalışan deneylerin başarısızlığı
1851: William Thomson Isının dinamik teorisi
1851: William Thomson Mutlak sıfır derecesi
1851: Armand Fizeau Hareket eden ortamlarda ışığın hızı
1851: Franz Neumann Elektrik-magnetik indiksiyon kanunları
1851: Jean Foucault Dünyanın döndüğünün sarkaçla ispatı
1852: Jean Foucault Ilk gyroscope
1852: Joule, Thomson Genişleyen gaz soğur
1853: Anders Angstrom Hidrojen spektrumunun ölçümü
1854: Hermann von Helmholtz Evrenin ısısı
1854: Bernhard Riemann Küçük veya büyük ölçeklerde uzayın eğimli olma olasılığı
1854: George Airy Yeraltı gravitasyonuyla dünyanın ağırlığının tahmini
1855: William Parsons spiral galaksiler
1855: James Clerk Maxwell Faraday’ın kuvvet çizgilerinin matemetiksel açıklaması
1857: James Clerk Maxwell Saturn halkalarının yapısı
1858: Balfour Stewart Kirchoff kanunlarının tahmini eşdeğeri
1859: Hittorf ve Plucker Kothod Işınları
1859: Bunsen ve Kirchhoff Spectral frekans çizgilerinin ölçümü
1860: Gustav Kirchhoff Kirchoff kanunu ve kara cisim problemi
1860: Maxwell ve Waterston Statik mekanik equipartition teoremi
1861: Von Bunsen, Kirchhoff Caesium ve rubidium elementlerinin spektrumu bulundu
1861: Johann Madler Olbers paradox’u evrenin yaşı sonsuz değilse çözümlüdür.
1862: Anders Angstrom Güneş’de hidrojen gözlemlendi.
1863: William Huggins Yıldız spektrumları onların dünyadaki elementlerle aynı elementlerden oluştuğunu gösterdi
1863: Reich, Richter Indium elementi spektrumu bulundu
1864: James Clerk Maxwell Ether’de ilerleyen elektromagnetk dalgaların denklemi bulundu
1865: Rudolf Clausius Entropy kavramına giriş
1867: James Clerk Maxwell Statik fizik ve termal denge
1867: Henry Roscoe Vanadium elementinin yalıtımı
1868: Pierre-Jules Janssen Güneş spektrumunda Helium çizgileri
1868: Lockyer, Crookes Helium elementi bulundu ve isimlendirildi.
1868: William Huggins Yıldız spektrumlarındaki Doppler kayması
1869: Dmitri Mendeleyev Perodik tablo
1871: Dmitri Mendeleyev Scandium, germanium, technetium, francium ve gallium gibi elementlerin öngörümü
1871: Ludwig Boltzmann Dulong-Petit özgül ısısının klasik açıklaması
1871: Tyndall ve Rayleigh Işığın kırınımı ve evrenin mavi olma nedeni
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
1872: Ludwig Boltzmann H-teoremi
1873: James Clerk Maxwell Işığın elektromagnetik yapısı ve radyo dalgalarının öngörümü
1873: Johannes van der Waals Akışkanların intermolecular kuvveti
1874: George Stoney Yük biriminin tahmini ve elektron isminin verilmesi
1875: Heinrich Weber Katıların özgül ısıları
1875: James Clerk Maxwell Atomların yapıları olmalı
1877: Ludwig Boltzmann Boltzman’nın entrpoy için olasılık denklemi
1877: Asaph Hall Mars’ın iki uydusu
1877: Cailletet ve Pictet Sıvı oksijen ve nitrojen
1879: Josef Stefan Radyasyon kanununun(Stefan kuralı) deneysel keşfi
1879: Willaim Crookes Kathode ışınları negatif yüklü parçacıklardan oluşmuş olabilir
1879: Albert Michelson Işığın hızının doğru olarak ölçümü
1880: Pierre ve Jacques Curie Piezoelectricity
1881: Albert Michelson Işık interferometresi ve etherin bulunamayışı
1881: Josiah Willard Gibbs Vector algebra
1883: Ivan Puluy X-ışınlarının keşfi
1883: Thomas Edison Thermionic emission
1883: George Fitzgerald Radio dalgaları teorisi
1884: Ludwig Boltzmann Stefan kuralı kara cisimler(black body) için de türetildi.
1885: Johann Balmer Hidrojen spektrum çizgilerinin formulasyonu
1885: James Dewar Vacumlu termos
1886: Henri Moissan Fluorine
1887: Heinrich Hertz Radyo dalgalarının iletimi,netliği ve yansıması
1887: Michelson ve Morley Etherin bulunamayışı
1887: Michelson ve Morley Hidrojen spectrumunun ayrıntılı yapısı
1887: Hertz, Hallwachs Photoelektrik etki
1887: Woldemar Voigt Doppler kaymasını türetmek için Lorentz transformasyonun öngörümü
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
1890: Johannes Rydberg Spectrum çizgileri ve Rydberg sabiti için formül
1892: Hendrick Lorentz Elektrik teorisi
1893: Ernst Mach Evrendeki toplam kütle cisimlerin hareketini belirler
1893: Wilhelm Wien Kara cisim hareket Kanunu
1893: Oliver Lodge Ether cisimler tarafından taşınamaz
1894: Heinrich Hertz Radyo dalgaları ışık hızında hareket eder, polarize edilebilir ve kırınabilir.
1894: James Dewar Sıvı oksijen
1894: Pierre Curie Niçin magnetik monopole mevcut değil
1895: Wilhelm Roentgen X-ışınları
1895: Korteweg ve de Vries Solitary dalgalarının açıklanması
1895: Pierre Curie Yüksek ısılarda manyetizmanın kaybı (Curie point)
1895: Hendrick Lorentz Lorentz transformasyonunun ilk hali
1895: Hendrick Lorentz Yüklü parçacıklar üzerindeki elektromagnetik kuvvet
1896: Wilhelm Wien Kara cisim kanununun açıklaması
1896: Pieter Zeeman Manyetik alan tarafından ayrılan spectrum çizgileri
1896: Antoine Henri Becquerel Uranium cevherinde doğal radyoaktivite
1897: Ludwig Boltzmann Elektromanyetizmanın ters zaman simetrisi
1897: Friedrich Paschen Wien’in kara cisim kanununun uzun dalga boylarında ispatı
1897: Kaufmann, J.J. Thomson Kathod ışınlarının saptırılmasıyla elektron yükünün ağırlığına oranının hesaplanması
1897: Weichert, J.J. Thomson Elektron’un varlığının öngörümü
1898: James Dewar Sıvı hidrojen
1898: Guglielmo Marconi Ingiliz kanalından sinyal gönderimi
1898: Pierre ve Marie Curie Radium ve polonium radyoaktif elementlerinin ayrıştırılması
1898: Ramsey ve Travers Neon, krypton, xenon
1898: Joseph Larmor Lorentz transformasyonlarının kesin şekli
1898: Henri Poincare Eşzamanlılık ve mutlak zaman
1898: Ernest Rutherford Alpha ve beta radyasyonu
1899: Joseph John Thomson Elektron yükünün ve kütlesinin hesaplanması
1899: Max Planck Temel sabitlerin evrensel ölçü birimleri
1900: Lord Rayleigh Kısa dalgaboyuları için kara cisim kanununun istatistiksel gösterimi
1900: Ernest Rutherford Radyoaktif yarı ömrünün hesaplanması
1900: Antoine Henri Becquerel Beta ışınlarının elektron oldukları iddiası
1900: Lummer, Pringsheim Rubens, Kurlbaum Kısa dalga boylarında Wien’in kara cisim kanununun başarısızlığı
1900: Max Planck Kara cisim radyasyonunda quanta , Planck’ın kara cisim prensibi ve Planck sabiti
1900: Paul Villard Gamma ışınları
1900: Friedrich Dorn Element 86, radon
1900: Pyotr Lebedev Radyasyon basıncı ölçüldü
1901: Max Planck Planck sabiti, Boltzmann sabiti, Avogadro sayısı ve elektron yükünün hesaplanması
1901: Guglielmo Marconi Atlantik boyunca Mors sinyallerinin iletimi
1902: Philipp Lenard Fotoelektrik etkide yoğunluk prensibi
1902: Rutherford ve Soddy Radyasyonla dönüşüm teorisi ve “atom enerjisi” deyiminin ilk kullanımı
1902: Kelvin, Thomson Atomun plum pudding modeli
1903: Ernest Rutherford Alpha parçacıkları pozitif yüklü
1903: Curie ve Laborde Radium ‘un yaydığı radyoaktif enerjinin büyüklüğü
1903: Johannes Stark Güneş enerjisi belki de kimyasal elementlerin oluşumundan kaynaklanıyor
1903: Philipp Lenard Iki zıt kutuplu atom modeli
1904: Albert Einstein Işık quntasının enerji-frekans ilişkisi
1904: Hendrik Lorentz Lorentz transformasyonlarının son şekli
1904: Hantaro Nagaoka Atomun gezegen modeli
1904: Ambrose Flemming Diode radyo lambası ve doğrultucu
1904: Henri Poincare Işık hızının fiziğin hız limiti olduğu kestirimi
1904: Ernest Rutherford Radyoaktif hesaplamayla dünyanın yaşı
1905: Albert Einstein Kinetik teoriyle brownian hareketinin açıklanması
1905: Albert Einstein Fotoelektrik için light-quantum teorisi
1905: Albert Einstein Özel Görecelik
1905: Paul Langevin Paramagnetiklerin atom teorisi
1905: Percival Lowell Neptune’un arkasında 9. gezegen varlığının öngörümü
1905: Hermann Nernst Termodinamiğin 3. kuralı
1905: Albert Einstein Kütle ve enerji birbirine eşgeğer
1906: Albert Einstein Katılar için özgül ısı kanununun quantum açıklaması
1906: Joseph Thomson X-ışın fotonlarının Thomson saçılımı ve atomdaki elektron sayısı
1906: Ernest Rutherford Alpha parçacıkları havada saçılır
1906: Lee de Forest Triode radyo lambası
1907: Albert Einstein Denklik prensibi ve yerçekimsel kırmızıyakayış(redshift)
1907: Urbain ve von Welsbach Element 71, lutetium
1908: Hermann Minkowski Uzay ve zamanın geometrik tekliği
1908: Hans Geiger Radyoaktiviteyi ölçmek için geiger sayacı
1908: Heike Kammerlingh-Onnes Sıvı helium
1908: Geiger, Royds, Rutherford Alpha parçacıklarını helium çekirdeği gibi tanımlama
1909: Albert Einstein Fotonların parçacık-dalga ikiliği
1909: Johannes Stark Foton momentumu
1909: Geiger ve Marsden Alfa parçacıklarının altın metal üzerindeki normal olmayan saçılımı
1909: Robert Millikan Elektron yükünün ölçümü
1910: Albert Einstein Uzay neden mavi?
1910: Matthew Hunter Titanium elementinin yalıtımı
1910: Theodor Wulf Atmosferik radyasyonun fazlalığı
1911: Victor Hess Uzaydan yüksek mesafeli radyasyon
1911: Heike Kammerlingh-Onnes Superiletkenlik
1911: Ernest Rutherford Alfa saçılımı sonuçlarından çekirdeğin varlığının tesbiti
1912: Joseph Thomson Kütle spektrometresi ve izotopların ayrışımı
1912: Henrietta Leavitt Cepheid değişken yıldızlarının period – parlaklık ilişkisi
1912: Robert Millikan Planck sabitinin ölçümü
1912: Peter Debye Özgül ısı kanununun düşük sıcaklıklar için Geliştirilmesi
1912: Charles Wilson Cloud chamber
1912: Max Von Laue X-ışınlarının kırınım sonucu oluşan elektomagnetik radyasyon olarak açıklaması
1912: Albert Einstein Uzay-Zaman eğriliği
1912: Vesto Melvin Slipher Andromeda galaksisinin maviye kayış(blue-shift) ‘ı gözlemlendi
1912: Gustav Mie Doğrusal olmayan alan teorisi
1913: Niels Bohr Atomik yörüngelerin quantum teorisi
1913: Niels Bohr Nükleer özellik olarak radyoaktivite
1913: Jean-Baptiste Perrin Atom ve moleküllerin boyutları için teori
1913: Fajans ve Gohring Element 91, protactinium
1913: Bragg ve Bragg X-ışını kırınımı ve kristal yapıları
1913: Hans Geiger Atom numarası ve nukleer yük arasındaki ilişki
1913: Johannes Stark Hidrojen spektrum çizgilerinin elektirik alanı içinde bölünmesi
1913: Frederick Soddy Izotope
1914: James Chadwick Temel beta spektrumu sürekli ve enerji değişkenlikleri gösteriyor.
1914: Harry Moseley Çekirdek elektrik yükü ve atom numarası arasındaki ilişkiyi ispatlamak için X-ışınlarının kullanımı
1914: Ejnar Hertzsprung Büyük Magellanic bulutu uzaklığının, Cepheid değişken yıldızlarını kullanarak ölçümü
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
1914: Rutherford, da Costa Andrade Gamma ışınlarının kuvvetli foton olarak tanımlanması
1915: Albert Einstein Genel görecelik
1915: David Hilbert Gravitasyon alan denklemlerinde action prensibi
1915: Albert Einstein Işık eğiminin öngörümü ve merkür perihelion kaymasının açıklaması
1916: Robert Millikan Fotoelektrik etkide enerji kanununun ispatı
1916: Albert Einstein Gravitasyonel dalgaların öngörümü
1916: Albert Einstein Genel görecelikte enerji-momentum korunumu
1916: Karl Schwarzschild Gravitasyon alan denklemlerindeki garip sonuç küçük kara deliğin habercisi
1916: Arnold Sommerfeld Ileri atomik quantum numarası ve spekturumun kesin yapısı, fine structure sabiti
1917: Harlow Shapley Galaksinin çapının 100000 parsec olarak tahmini
1917: Albert Einstein Kozmolojik sabit kavramı ve evrenin steady state modeli
1917: Vesto Melvin Slipher Birçok galaksinin kırmızıya-kayış’ı olduğu gözlemlendi
1917: Willem de Sitter Evrenin maddesiz statik model açıklaması
1917: Arthur Eddington Gravitasyonel enerjiyi, yıldızların yaydığı bir enerji olarak açıklama yetersiz
1917: Rutherford, Marsden Nitrojenden hidrojen ve oksijenin yapay olarak ayrıştırılması
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
1918: Harlow Shapley Globular kümesi uzaklığının cepheid değişken yıldızlarını kullanarak ölçümü
1918: Harlow Shapley Galaksimizin büyüklüğü ve şeklinin tesbiti
1918: Reissner ve Nordstrom Yüklü kara deliklerin varlığını ortaya koyan Einstein denklemlerinin çözümü
1918: Emmy Noether Klasik fizikte simetri ve korunum denklemleri arasındaki matematiksel ilişiki
1918: Francis Aston Kütle spektrometresi
1918: Herman Weyl Guage teori
1919: Ernest Rutherford Çekirdekte protonun varlığı
1919: Francis Aston Hidrojen’nin helium’a fission’u çok fazla enerji açığa çıkarıyor.
1919: Crommelin, Eddington Eclipse sırasında Einstein’ın starlight sapması tahmininin doğrulanması
1919: Arthur Eddington Kırmızı gaint’ların büyüklüğünün steller modelle ölçümü
1920: Ernest Rutherford Neutron’un öngörümü
1920: Anderson, Michelson Betelgeuse yıldızı büyüklüğünün stellar interferometre kullanılarak ölçümü
1920: Harkins, Eddington Hidrojen fission enerjisi yıldızların enerji kaynağı olabilir.
1920: Shapley ve Curtis Evrenin yapısı ve büyüklüğü üzerine büyük tartışma
1921: Theodor Kaluza Yeni boyut ekleyerek elektromagnetizm ve gravitasyonun bütünleştrilmesi
1921: Bieler ve Chadwick Güçlü nükleer etkileşim için kanıt
1921: Stern ve Gerlach Atomik magnetik momentin ölçümü
1921: Charles Bury Elementlerin kimyasından elektronik yapılarının tesbiti
1922: Cornelius Lanczos De Sitter evreninden genişleyen evrene geçiş
1922: Alexsandr Friedmann Içinde maddeyle beraber genişleyen ve salınan evren modeli
1923: Compton ve Debye Compton etkisi teorisi
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
1923: Arthur Compton Compton etkisinin ispatı fotonu parçacık olarak tanımlamamızı destekler
1923: Louis de Broglie Parçacıkların dalga yapısının öngörümü
1923: Davisson ve Kunsman Elektron kırınımı
1923: Coster ve von Hevesy Element 72, hafnium
1923: Herman Weyl De Sitter evreni uzaklıkla kırmızıya kayış arasında doğrusal bir ilişki öngörür.
1924: Edwin Hubble Cepheid değişkenleri kullanarak diğer galaksilerin mesafelerinin ölçümü
1924: Edward Appleton Ionosphere
1924: Satyendra Bose Planck kanununun türetimi
1924: Bose ve Einstein Foton istatistiği ve Bose-Einstein yoğunluğu

1900: Lord Rayleigh Kısa dalgaboyuları için kara cisim kanununun istatistiksel gösterimi
1900: Ernest Rutherford Radyoaktif yarı ömrünün hesaplanması
1900: Antoine Henri Becquerel Beta ışınlarının elektron oldukları iddiası
1900: Lummer, Pringsheim Rubens, Kurlbaum Kısa dalga boylarında Wien’in kara cisim kanununun başarısızlığı
1900: Max Planck Kara cisim radyasyonunda quanta , Planck’ın kara cisim prensibi ve Planck sabiti
1900: Paul Villard Gamma ışınları
1900: Friedrich Dorn Element 86, radon
1900: Pyotr Lebedev Radyasyon basıncı ölçüldü
1901: Max Planck Planck sabiti, Boltzmann sabiti, Avogadro sayısı ve elektron yükünün hesaplanması
1901: Guglielmo Marconi Atlantik boyunca Mors sinyallerinin iletimi
1902: Philipp Lenard Fotoelektrik etkide yoğunluk prensibi
1902: Rutherford ve Soddy Radyasyonla dönüşüm teorisi ve “atom enerjisi” deyiminin ilk kullanımı
1902: Kelvin, Thomson Atomun plum pudding modeli
1903: Ernest Rutherford Alpha parçacıkları pozitif yüklü
1903: Curie ve Laborde Radium ‘un yaydığı radyoaktif enerjinin büyüklüğü
1903: Johannes Stark Güneş enerjisi belki de kimyasal elementlerin oluşumundan kaynaklanıyor
1903: Philipp Lenard Iki zıt kutuplu atom modeli
1904: Albert Einstein Işık quntasının enerji-frekans ilişkisi
1904: Hendrik Lorentz Lorentz transformasyonlarının son şekli
1904: Hantaro Nagaoka Atomun gezegen modeli
1904: Ambrose Flemming Diode radyo lambası ve doğrultucu
1904: Henri Poincare Işık hızının fiziğin hız limiti olduğu kestirimi
1904: Ernest Rutherford Radyoaktif hesaplamayla dünyanın yaşı
1905: Albert Einstein Kinetik teoriyle brownian hareketinin açıklanması
1905: Albert Einstein Fotoelektrik için light-quantum teorisi
1905: Albert Einstein Özel Görecelik
1905: Paul Langevin Paramagnetiklerin atom teorisi
1905: Percival Lowell Neptune’un arkasında 9. gezegen varlığının öngörümü
1905: Hermann Nernst Termodinamiğin 3. kuralı
1905: Albert Einstein Kütle ve enerji birbirine eşgeğer
1906: Albert Einstein Katılar için özgül ısı kanununun quantum açıklaması
1906: Joseph Thomson X-ışın fotonlarının Thomson saçılımı ve atomdaki elektron sayısı
1906: Ernest Rutherford Alpha parçacıkları havada saçılır
1906: Lee de Forest Triode radyo lambası
1907: Albert Einstein Denklik prensibi ve yerçekimsel kırmızıyakayış(redshift)
1907: Urbain ve von Welsbach Element 71, lutetium
1908: Hermann Minkowski Uzay ve zamanın geometrik tekliği
1908: Hans Geiger Radyoaktiviteyi ölçmek için geiger sayacı
1908: Heike Kammerlingh-Onnes Sıvı helium
1908: Geiger, Royds, Rutherford Alpha parçacıklarını helium çekirdeği gibi tanımlama
1909: Albert Einstein Fotonların parçacık-dalga ikiliği
1909: Johannes Stark Foton momentumu
1909: Geiger ve Marsden Alfa parçacıklarının altın metal üzerindeki normal olmayan saçılımı
1909: Robert Millikan Elektron yükünün ölçümü
1910: Albert Einstein Uzay neden mavi?
1910: Matthew Hunter Titanium elementinin yalıtımı
1910: Theodor Wulf Atmosferik radyasyonun fazlalığı
1911: Victor Hess Uzaydan yüksek mesafeli radyasyon
1911: Heike Kammerlingh-Onnes Superiletkenlik
1911: Ernest Rutherford Alfa saçılımı sonuçlarından çekirdeğin varlığının tesbiti
1912: Joseph Thomson Kütle spektrometresi ve izotopların ayrışımı
1912: Henrietta Leavitt Cepheid değişken yıldızlarının period – parlaklık ilişkisi
1912: Robert Millikan Planck sabitinin ölçümü
1912: Peter Debye Özgül ısı kanununun düşük sıcaklıklar için Geliştirilmesi
1912: Charles Wilson Cloud chamber
1912: Max Von Laue X-ışınlarının kırınım sonucu oluşan elektomagnetik radyasyon olarak açıklaması
1912: Albert Einstein Uzay-Zaman eğriliği
1912: Vesto Melvin Slipher Andromeda galaksisinin maviye kayış(blue-shift) ‘ı gözlemlendi
1912: Gustav Mie Doğrusal olmayan alan teorisi
1913: Niels Bohr Atomik yörüngelerin quantum teorisi
1913: Niels Bohr Nükleer özellik olarak radyoaktivite
1913: Jean-Baptiste Perrin Atom ve moleküllerin boyutları için teori
1913: Fajans ve Gohring Element 91, protactinium
1913: Bragg ve Bragg X-ışını kırınımı ve kristal yapıları
1913: Hans Geiger Atom numarası ve nukleer yük arasındaki ilişki
1913: Johannes Stark Hidrojen spektrum çizgilerinin elektirik alanı içinde bölünmesi
1913: Frederick Soddy Izotope
1914: James Chadwick Temel beta spektrumu sürekli ve enerji değişkenlikleri gösteriyor.
1914: Harry Moseley Çekirdek elektrik yükü ve atom numarası arasındaki ilişkiyi ispatlamak için X-ışınlarının kullanımı
1914: Ejnar Hertzsprung Büyük Magellanic bulutu uzaklığının, Cepheid değişken yıldızlarını kullanarak ölçümü
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
1914: Rutherford, da Costa Andrade Gamma ışınlarının kuvvetli foton olarak tanımlanması
1915: Albert Einstein Genel görecelik
1915: David Hilbert Gravitasyon alan denklemlerinde action prensibi
1915: Albert Einstein Işık eğiminin öngörümü ve merkür perihelion kaymasının açıklaması
1916: Robert Millikan Fotoelektrik etkide enerji kanununun ispatı
1916: Albert Einstein Gravitasyonel dalgaların öngörümü
1916: Albert Einstein Genel görecelikte enerji-momentum korunumu
1916: Karl Schwarzschild Gravitasyon alan denklemlerindeki garip sonuç küçük kara deliğin habercisi
1916: Arnold Sommerfeld Ileri atomik quantum numarası ve spekturumun kesin yapısı, fine structure sabiti
1917: Harlow Shapley Galaksinin çapının 100000 parsec olarak tahmini
1917: Albert Einstein Kozmolojik sabit kavramı ve evrenin steady state modeli
1917: Vesto Melvin Slipher Birçok galaksinin kırmızıya-kayış’ı olduğu gözlemlendi
1917: Willem de Sitter Evrenin maddesiz statik model açıklaması
1917: Arthur Eddington Gravitasyonel enerjiyi, yıldızların yaydığı bir enerji olarak açıklama yetersiz
1917: Rutherford, Marsden Nitrojenden hidrojen ve oksijenin yapay olarak ayrıştırılması
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
1918: Harlow Shapley Globular kümesi uzaklığının cepheid değişken yıldızlarını kullanarak ölçümü
1918: Harlow Shapley Galaksimizin büyüklüğü ve şeklinin tesbiti
1918: Reissner ve Nordstrom Yüklü kara deliklerin varlığını ortaya koyan Einstein denklemlerinin çözümü
1918: Emmy Noether Klasik fizikte simetri ve korunum denklemleri arasındaki matematiksel ilişiki
1918: Francis Aston Kütle spektrometresi
1918: Herman Weyl Guage teori
1919: Ernest Rutherford Çekirdekte protonun varlığı
1919: Francis Aston Hidrojen’nin helium’a fission’u çok fazla enerji açığa çıkarıyor.
1919: Crommelin, Eddington Eclipse sırasında Einstein’ın starlight sapması tahmininin doğrulanması
1919: Arthur Eddington Kırmızı gaint’ların büyüklüğünün steller modelle ölçümü
1920: Ernest Rutherford Neutron’un öngörümü
1920: Anderson, Michelson Betelgeuse yıldızı büyüklüğünün stellar interferometre kullanılarak ölçümü
1920: Harkins, Eddington Hidrojen fission enerjisi yıldızların enerji kaynağı olabilir.
1920: Shapley ve Curtis Evrenin yapısı ve büyüklüğü üzerine büyük tartışma
1921: Theodor Kaluza Yeni boyut ekleyerek elektromagnetizm ve gravitasyonun bütünleştrilmesi
1921: Bieler ve Chadwick Güçlü nükleer etkileşim için kanıt
1921: Stern ve Gerlach Atomik magnetik momentin ölçümü
1921: Charles Bury Elementlerin kimyasından elektronik yapılarının tesbiti
1922: Cornelius Lanczos De Sitter evreninden genişleyen evrene geçiş
1922: Alexsandr Friedmann Içinde maddeyle beraber genişleyen ve salınan evren modeli
1923: Compton ve Debye Compton etkisi teorisi
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
1923: Arthur Compton Compton etkisinin ispatı fotonu parçacık olarak tanımlamamızı destekler
1923: Louis de Broglie Parçacıkların dalga yapısının öngörümü
1923: Davisson ve Kunsman Elektron kırınımı
1923: Coster ve von Hevesy Element 72, hafnium
1923: Herman Weyl De Sitter evreni uzaklıkla kırmızıya kayış arasında doğrusal bir ilişki öngörür.
1924: Edwin Hubble Cepheid değişkenleri kullanarak diğer galaksilerin mesafelerinin ölçümü
1924: Edward Appleton Ionosphere
1924: Satyendra Bose Planck kanununun türetimi
1924: Bose ve Einstein Foton istatistiği ve Bose-Einstein yoğunluğu
1924: Albert Einstein Quantum boson moleküler gazlarının statik fiziği
1924: Wolfgang Pauli Zeeman etkisinin açıklaması ve elektronun iki-değerlikli yapısı
1924: Wolfgang Pauli Exclusion prensibi
1924: Ludwik Siberstein Nebulae için kırmızıya kayış iddiası
1925: Walter Elsasser Walter Elsasser elektron kırınımının maddenin dalga özelliği olarak açıklanması
1925: Vesto Melvin Slipher Galaksilerin Kırmızıya Kayış’ı mesafe-hız ilişkisini ortaya koyuyor.
1925: Robert Millikan Kozmik ışınların üst atmosferde keşfi
1925: Noddack, Tacke Berg Element 75, rhenium
1925: Werner Heisenberg Quantum mekanik geçiş teorisi
1925: Born ve Jordan Heisenberg quantum mekaniğinin matrix gösterimi
1925: Paul Dirac Genel quantum mekanik q-number teorisi
1925: Pascual Jordan Ikincil quantizasyonu
1925: Goudsmit ve Uhlenbeck Elektron spin
1925: Enrico Fermi Elektron istatistiği

1926: Gilbert Lewis “Foton” teriminin ilk kullanını
1926: Oskar Klein Kaluza-Klein teorisi
1926: Wolfgang Pauli Matrix methodla hidrojen atomu spektrumu
1926: Erwin Schroedinger Parçacık dalga denklemi
1926: Erwin Schroedinger Dalga denklemi kullanarak hidrojen spektrumunun elde edilmesi
1926: Eckart, Pauli, Schroedinger Dalga denklemi ve matrix mekaniğinin birbirine denkliği
1926: Max Born Dalga fonksiyonunun olasılık gösterimi
1926: Albert Einstein “Tanrı kumar oynamaz”
1926: Paul Dirac Boson ve fermionların ayrımı, dalga fonksiyonunun simetri ve asimetrisi
1926: Dirac, Jordan Qunatum Mekanik Canonical Transformation teorisi
1926: Klein, Fock ve Gordon Göreceli dalga fonksiyonu
1926: Ralph Fowler Beyaz cüce yıldızlarının exclusion prensibi açıklaması
1926: Born, Heisenberg, Jordan Quantize alanlar için model
1926: Wolfgang Pauli Momentum ve pozisyon aynı anda bilinemez
1926: Werner Heisenberg Belirsizlik ilkesi
1927: Davisson, Germer, Thomson Elektron kırınımının kristallerle doğrulanması
1927: Jan Oort Galaktik döngü ve galaksimizin siperal şekli
1927: Niels Bohr Complementarity teorisi
1927: Paul Dirac Elektromagnetik alanların quantizasyonu, bosonic yaradılış ve anihilation operatörler, sanal parçacıklar, sıfır enerji noktası
1927: Eugene Wigner Parity’nin korunumu
1927: Friedrich Hund Quantum tunneling
1927: Heitler ve London Quantum teorisi kimyasal bağları açıklayabilir.
1927: Fritz London Elektromagnetik guage, Schroedinger denkleminin bir safhasıdır
1927: Georges Lemaitre Genişleyen evren modeli
1927: Niels Bohr Quantum mekaniğin Kopenhag gösterimi
1928: Condon, Gamow, Gurney Quantum tunnelling alpha saçılımı
1928: Paul Dirac Spin-half elekron göreceli denklemi
1928: Willem Keeson Sıvı helyum safha geçişi
1928: Jordan, Pauli Serbest alanların quantum alan teorisi
1928: Rolf Wideroe Yüksek enerji hızlandırıcısının ilk taslağı
1928: Heisenberg, Weyl Quantum mekanik grup gösterim teorisi
1929: Quartz crystal saati
1929: Ernest Lawrence Cyclotron
1929: Robert van de Graaff Van de Graaff jeneratörü
1929: Heisenberg, Pauli Quantum alan teorisi ve divergence etkileşimi
1929: Paul Dirac Elektron denizi ve Hole teorisi
1929: Edwin Hubble Evrenin genişlediği sonucunu ortaya koyan Hubble sabitinin ölçümü
1929: Bothe, Kolhorster Kozmik ışınlar yüklü parçacıklardır
1930: Clyde Tombaugh Pluto
1930: Becker, Bothe Daha sonra neutron olarak tanımlanan yüksüz ışınlar gözlemlendi
1930: Paul Dirac Sistemli Canonical quantizasyonu
1930: Arthur Eddington Einstein’ın durağan evreni kararsız yapıda
1930: Hartree ve Fock Çok-parçacıklı Quantum mekanik
1931: Dirac, Oppenheimer Anti madde öngörümü
1931: Albert Einstein Kozmolojik sabitin dışlanması, salınan kozmoloji
1931: Georges Lemaitre Ilk zamanların atomu evrenin temel taşı
1931: Isidor Rabi Population inversion teorisi
1931: Wolfgang Pauli Kayıp enerji açıklaması olarak neutrino ve zayıf nukleer bozunumda spin
1931: Eugene Wigner Quantum mekanikte simetri
1931: Paul Dirac Magnetik monopoller quantum yükünü açıklayabilir.
1932: Raman ve Bhagavantam Foton spininin 1 olduğunun ispatı
1932: Einstein, De Sitter Genişleyen düz Kozmoloji
1932: James Chadwick Neutron tanımlandı
1932: Knoll ve Ruska Elektron mikroskop
1932: Carl Anderson Kozmik ışınlardan gelen pozitron
1932: Cockroft ve Walton Doğrusal proton hızlandırıcısı (700 keV) ve kütle/ enerji denkliğinin ispatı
1932: Karl Jansky Ilk radio astronomi
1932: Dmitri Iwanenko Çekirdeğin bir parçası olarak neutron
1932: Richard Tolman Periyodik salınan evren termodinamiği
1932: Vladimir Fock Fock uzayı
1932: Urey, Brickwedde, Murphy, Washburn Deuterium
1932: Werner Heisenberg Çekirdek, proton ve neutronlardan oluşuyor
1932: Lev Davidovich Landau Neutron yıldızlarının varlığı öngörüldü
1933: Paul Ehrenfest Ikinci seviye safha geçişi
1933: Blackett ve Occhialini Elektron-positron yaratma ve annihilation
1933: Esterman, Frisch ve Stern Proton’un magnetik moment’inin hesaplanması
1933: Baade ve Zwicky Beyaz cüce’nin çöküşü neutron yıldızından supernovaya geçiş olabilir
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
1933: Fritz Zwicky Galaktik kümede kara madde
1933: Arthur Milne Büyük ölçekli homogeneity kozmolojik prensibi
1933: Harlow Shapley Galaxy yayılımının yapısı gözlemlendi
1934: Pavel Cherenkov Cherenkov radyasyonu
1934: Chadwick ve Goldhaber Neutron kütlesinin kesin ölçümü
1934: Chadwick ve Goldhaber Nukleer kuvvetin ölçümü
1934: Francis Perrin Neutrino kütlesiz
1934: Grote Reber Cygnus’dan gelen radyo kaynağı
1934: Joliot ve Curie-Joliot Yapay radyoaktivite
1934: Enrico Fermi Beta bozumunda ve zayıf etkileşimde Fermi teorisi
1934: Esterman ve Stern Neutron Magnetik momenti
1934: Fermi ve Hahn Fission gözlemlendi
1934: Paul Dirac Vacum polarizasyonu ve QED’de divergence
1935: Yukawa, Stueckelberg Güçlü nukleer kuvvet teorisi ve pi-mesaon
1935: J. Robert Oppenheimer Spin istatistiği
1935: Einstein, Podolsky Quantum mekanik non-locality EPR Paradox
1935: Subrahmanyan Chandrasekhar Beyaz cüce çöküşü kütle limitinin hesaplanması
1935: Erwin Schroedinger Quantum cat paradox
1935: Robert Watson-Watt Radar
1936: Niels Bohr Bileşik çekirdek
1936: Anderson ve Neddermeyer Kozmik ışınlarda muon
1936: Leon Brillouin Wave guide teori
1936: Breit ve Coll Isotopik spin
1936: Alan Turing Hesaplanabilirlik
1937: Pyotr Kapitza Helium II super akışkanlığı
1937: Perrier ve Segre Element 37, technetium, yapay ilk element üretildi
1937: Majorana Elektron , pozitron simetri teorisi
1937: Julian Schwinger Neutron spin’i 1/2
1937: Blau, Wambacher Parçacık dedektörü olarak fotoğrafik emülsiyon
1937: John Wheeler S-Matrix teorisi
1938: Oppenheimer ve Serber Neutron yıldızlarının denge durumu için kütle üst sınırı var
1938: Bethe, Critchfield, von Weizsacker Yıldızların güçkaynakları nukleer fusion CN-cycle
1938: Isador RaBloch ve Nordsieckbi Magnetik Rezonans
1938: Hahn, Strassman Fission neutron açığa çıkarıyor
1938: Oskar Klein Üst boyutsal Kaluza-Klein yeni alan denklemleri
1938: Fritz Zwicky Glaksi kümeleri
1938: Ernest Stueckelberg Baryon numarası korunumu
1938: Hendrick Kramers Kütle renormalizasyonu
1938: Frisch ve Meitner Uranium fission teorisi
1939: Joliot ve Curie-Joliot, Szilard Nukleer zincir reaksiyon teorisi
1939: Oppenheimer ve Snyder Neutron yıldızı çöküşü kara delik oluşumuna neden oluyor
1939: Bohr, Wheeler, Khariton, Zel’dovich U235 fission teorisi ve zincir reaksiyonu
1939: Bloch ve Alvarez Neutron magnetik momentinin ölçümü
1939: Rossi, Van Norman, Hilbery Muon bozunumu
1939: Teller, Szilard, Einstein Roosevelt’ e uyarı mektubu
1939: Peierls ve Frisch Kritik kütle ve A-Bomb teorisi
1939: Marguerite Perey Element 87, francium
1940: MacMillan, Abelson Element 93, neptunium
1940: Corson, MacKenzie, Segre Element 85, astatine synthesised
1941: MacMillan, Kennedy, Seaborg, Wahl Element 94, plutonium
1941: Lev Davidovich Landau Superakışkanklar teorisi
1941: Rossi ve Hall Zaman genişlemesinin kanıtı için Muon bozunumunun kullanılması
1941: Atom bombası yapımı için Manhatten Projesi kuruldu
1942: Enrico Fermi Ilk sürdürülebilir fission reaksiyonu
1942: Grote Reber Uzayın radio haritası
1943: Ernest Stueckelberg QED renormalisation
1943: Sakata, Inoue Pion’un Muon’1 bozunum teorisi
1944: Lars Onsager Safha geçişi genel teorisi
1944: Seaborg, James, Morgan, Ghiorso, Thompson Elements 95; americium, 96; curium
1944: Leprince-Ringuet ve Lheritier Kozmik ışınlarda K+ bulundu
1945: Robert Oppenheimer et al Atom bombası
1945: Ilk elektronik bilgisayar ENIAC
1946: James Hey Cygnus A radyo dalgası kaynağı keşfi
1946: George Gamow Cold big bang modeli
1946: Bloch ve Purcell Nukleer magnetik rezonans
1947: Claude Shannon Bilgi teorisi
1947: Hartmut Kallman Scintillation sayacı
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
1947: Denis Gabor Holograms teorisi
1947: Powell, Occhialini Negatif pion bulundu
1947: Willis Lamb Hassas Hidrojen spektrumu, Lamb shift
1947: Kusch ve Folley Farklı yapıdaki elektron magnetik momentinin ölçümü
1947: Hartland Snyder Quantize uzay-zaman
1948: Tomonaga, Schwinger, Feynman QED renormalisation
1948: Alpher, Bethe ve Gamow Hot big bang nucleosynthesis
1948: Alpher ve Herman Kozmik arkaplan radyasyonu öngörümü
1948: Bondi, Gold, Hoyle Evren steady state teorisi
1948: Goldhaber ve Goldhaber Beta parçacıklarının elektron olduklarının deneysel keşfi
1948: Richard Feynman Quantum teorisine path integral yaklaşımı
1948: Bardeen, Brattain, Shockley Yarı-iletkenler ve Transistörler
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
1948: Snell ve Miller Neutron bozunumu
1948: Freeman Dyson Feynman ve Schwinger-Tomonaga QED nın denkliği
1948: Hendrik Casimir Casimir force teorisi
1949: Leighton, Anderson, Seriff Muon 1/2 spinli
1949: Seaborg, Ghiorso, Thompson Element 97, berkelium
1949: Fred Hoyle “Big bang ” teriminin ilk defa kullanımı
1949: Haxel, Jensen, Mayer, Suess Nukleer shell modeli
1950: Paul Dirac String teorisinin ilk öngörümü
1950: Seaborg, Ghiorso, Street, Thompson Element 98, californium
1950: Jan Oort Kuyruklu yıldızların başlangıçı için teori
1950: Bjorklund, Crandall,Moyer, York Neutral pion
1950: Albert Einstein Einstein’ın birleşik teorisi başarısızlığa uğradı

YIL KİŞİ OLAY
1951: Smith ve Baade Bir radio galaxy bulundu
1951: Petermann, Stueckelberg Renormalisation group
1952: Courant, Livingston, Snyder Parçacık hızlandırıcıları için Strong focusing prensibi
1952: Alvarez, Glaser Bubble chamber
1952: Seaborg et al Elementler 99; einsteinium, 100; fermium
1952: Walter Baade Iki farklı Cepheid değişken yıldızı üzerindeki karışıklık çözüldü
1952: Edward Teller et al Hidrojen bombası
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
1952: Joseph Weber Maser prensibinin açıklanması
1953: Gell-Mann ve Nishijima Strangeness
1953: Gerard de Vaucouleurs Supercluster galaxy ve büyük ölçekli farklılıklar
1953: Charles Townes Maser
1953: Alpher, Herman, Follin Kozmolojide horizon problemi ile ilk defa karşılaşılması
1954: Yang ve Mills Non-abelian gauge teorisi
1954: Low ve Gell-Mann Renormalisation group gözden geçirildi
1955: Caesium atomik saati
1955: Martin Ryle Radyo teleskop interferometre
1955: Ilya Prigogine Geri dönüşü olmayan süreclerin termodinamiği
1955: Carl von Weizsacker Çoklu Quantizasyon ve ur-teori
1955: Seaborg et al Element 101, mendelevium
1955: Chamberlain, Segre ve Wiegand Anti-proton
1956: Reines ve Cowan Neutrino bulundu
1956: Cork, Lambertson, Piccioni, Wenzel Anti-neutron
1956: Block, Lee ve Yang Zayıf etkileşim parity’i bozabilir
1956: Reines ve Cowan Anti-neutrino bulundu
1956: Erwin Muller Alan ion mikroskobu ve ilk atom görüntüsü
1956: Cook, Lambertson, Piconi, Wentzel Anti-neutron
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
1957: Burbidge, Burbidge, Hoyle, Fowler Yıldızlarda hafif elementlerin oluşumu
1957: Friedman, Lederman, Telegdi, Wu Zayıf bozunumda parity bozulumu
1957: Bardeen, Cooper, Schrieffer Superiletkenlik BCS teorisi
1957: Nobelium
1957: Feynman, Gell-Mann, Marshak, Sudarshan Zayıf etkileşim V-A teorisi
1957: John Wheeler Pregeometry ve uzay-zaman köpüğü
1958: Townes ve Schawlow Laser teorisi
1958: Martin Ryle Uzak kozmolojik radyo kaynakları değişimi gözlemlendi
1958: Seaborg et al Element 102, nobelium
1958: Gary Feinberg Muon neutrino’nun electron neutrino’dan farklı olduğu öngörümü
1958: David Finkelstein Kara delik olay ufku probleminin çözümü
1959: MIT Venus’den radar yansıması
1959: Ramsey, Kleppner, Goldenberg Hidrojen maser atomik saati
1959: Tulio Regge Regge poles teori
1960: Theodore Maiman Yakut laser
1960: Martin Kruskal Schwarzschild kara deliğinin yeni koordinatları
1960: Eugene Wigner Doğal bilimlerde matematiğin anlaşılamayan etkisizliği
1960: Pound ve Rebka Gravitasyonel kırmızıya kayış(red-shift) ölçümü
1960: Matthews ve Sandage Quasar’ın optik olarak keşfi
1961: Sheldon Glashow Zayıf elektron etkileşimi nötr ara bozonu’nun bulunuşu
1961: Jeoffrey Goldstone Kütlesiz parçacıklar teorisi
1961: Gell-Mann ve Ne’eman Eightfold way, Hadron SU(3) octet simetrisi
1961: Robert Dicke Weak anthropic prensibi
1961: Robert Hofstadter Çekirdek bir içyapıya sahip
1961: Ghiorso, Sikkeland, Larsh, Latimer Element 103, lawrencium
1961: Edward Ohm CMBR’ın tesbiti , fakat tanımlanamadı
1961: Edward Lorenz Kaos teorisi
1961: Yuri Gagarin Uzayda ilk adam
1961: Geoffrey Chew Nukleer demokrasi ve bootstrap model
1962: Gell-Mann ve Ne’eman Omega eksi parçacığının öngörümü
1962: Leith ve Upatnieks Ilk hologram
1962: Giacconi, Gursky, Paolini, Rossi Kozmik X-ışını tesbiti
1962: Brian Josephson Jesephson etkisi teorisi
1962: Lederman, Steinberger, Schwartz Birden fazla çeşit neutron’nun varlığına kanıt
1962: Hogarth Kozmolojik ve termodinamik zaman yönü arasındaki ilişki
1962: Thomas Gold Evren zaman simetrisi
1963: Samios et al Baryon Omega eksi bulundu
1963: Roy Kerr Dönen kara delik için çözüm
1963: Schmidt, Greensite, Sandage Quasar’lar uzakta
1964: Brout, Englert, Higgs Simetri bozulumunun higgs mekanizması
1964: Hoyle, Taylor, Zeldovich Helium big bang nucleosynthesis
1964: Steven Weinberg Baryon numarası korunmuyor olabilir
1964: Christenson, Cronin, Fitch, Turlay Zayıf etkileşimde CP farklılaşması
1964: Gell-Mann, Zweig Hadron quark teori
1964: Murray Gell-Mann Güncel cebir
1964: Bjorken ve Glashow SU(4) flavour simetri öngörümü ve charm
1964: Roger Penrose Kara deliklerde gariplikler
1964: Ginzburg, Doroshkevich, Novikov, Zel’dovich Kara delikler de hava yok
1964: Salpeter ve Zel’dovich Kara delikler, quasar ve radio galaksilerine nufuz ediyor
1964: John Wheeler Yer çekimi için Kononik formulasyon kuruluşu
1964: Sovyetler Element 104, rutherfordium
1964: Salam, Ward Electro-weak birleşimi SU(2)xU(1) modeli
1965: Thomas Kibble Yang-Mills teori için higgs mekanizması
1965: Greenberg, Han, Nambu Quark modeli açıklaması olarak SU(3) renk simetrisi
1965: Penzias ve Wilson Kozmik arkaplan radyasyonu ölçüldü
1965: Dicke, Peebles, Roll, Wilkinson Kozmik arkaplan radyasyonu tanımlandı
1965: Rees ve Sciama Quasarlar geçmişte daha azdı
1966: X-ışını kaynağı Cygnus X-1 keşfedildi
1967: Steven Weinberg Electro-weak bileşimi
1967: Bell ve Hewish Pulsarlar
1967: Irwin Shapiro Merkür’le göreceli zaman farklılığının ölçümü
1967: John Wheeler “Kara delik” deyiminin kullanılmaya başlanması
1967: Andrei Sakharov Maddenin anti-maddeye göre fazlalığının üç kıstası
1967: Sovyetler Element 105, dubnium
1968: Joseph Weber Gravitasyonel dalga dedektörü için ilk çalışma
1968: Abdus Salam 2-bileşenli neutrino
1968: Brandon Carter Strong anthropic prensibi
1968: Gabriele Veneziano Güçlü etkileşim için ikili rezonans modeli, string teorisi için ilk adım
1968: Richard Feynman Çekirdek ölçümlemesi ve parton modeli
1969: Kendall, Friedman, Taylor Deep inelastic Scattering deneyi proton’un yapısını ortaya çıkardı
1969: Ellis, Hawking and Penrose Big bang için singularity teorem
1969: Roger Penrose Farklılıklar kozmik filtre tarafından saklanıyor
1969: Donald Lynden-Bell Galaktik çekirdeğin merkezinde kara delik
1969: Raymond Davis Solar neutrino dedektörü
1969: Charles Misner Kozmolojik ufuk problemi gözden geçirildi
1969: Robert Dicke Kozmolojik flatness problemi
1969: Neil Armstrong Ayda ilk insan
1969: Quasarlardan gelen radyo dalgalarının güneş sisteminden sapmasının gözlemlenmesi
1969: David Finkelstein Uzay-zaman kodu
1970: Claude Lovelace Veneziano genliği 26 boyutta faklı özelliklere sahip
1970: Nambu, Nielsen, Susskind Ikili rezonans model’in string teori ile aynı olduğunun anlaşılması
1970: Simon Van der Meer Parçacık demetleri için stochastic soğuması
1970: Glashow, Iliopoulos Maiani, GIM mekanizması ve charm quark öngörümü
1970: Stephen Hawking Kara delik olay ufku yüzey alanı sürekli artıyor
1971: Kenneth Wilson Güçlü kuvvetler için renormalisation group, operator product genişlemesi
1971: Dimopolous, Fayet, Gol’fand, Lichtman Supersimetri
1971: Ramond, Neveu, Schwarz Boson string teori,kritik boyutlardaki fermionlar
1971: ‘t Hooft, Veltman, Lee Elctro-weak model renormalisation
1971: Roger Penrose Spin networkler
1971: Bolton, Murdin, Webster Kara delik adayı olarak Cygnus X-1
1972: Jacob Bekenstein Kara delik entropisi
1972: Fritsch, Gell-Mann, Bardeen Quantum Chromodynamics
1972: Kirzhnits, Linde Electro-Weak safha geçişi
1972: Roger Penrose Twistorlar
1972: Salam, Pati SU(4)xSU(4) bileşimi ve proton bozunumu
1972: Tom Bolton Cygnus X-1 kara delik olarak tanımlandı
1973: Wess ve Zumino Uzay zaman supersimetrisi
1973: Ostriker ve Peebles Galaksilerde kara madde
1973: CERN Zayıf nötr akımlar için delil
1973: ‘t Hooft, Gross, Politzer, Wilczek, Coleman Non-abelian gauge teorilerinden asymptotic freedom teorisi
1973: Klebesadel, Strong, Olson, Gamma Ray patlamaları kozmik temelli
1973: Edward Tyron Quantum değişimi olarak evren
1974: Yoneya, Scherk, Schwarz String teorinin, gravity teori olarak gösterimi
1974: Ting ve Richter J/psi, quark bulundu
1974: Kenneth Wilson Lattice gauge teorisi
1974: Taylor ve Hulse Ikili pulsar ve göreceli etkileri
1974: Kobayashi ve Maskawa CKM mixing matrix; zayıf etkileşimde CP uyumsuzluğu üç kuşak gerektiriyor
1974: Georgi ve Glashow Grand Unified Teori olarak SU(5) ve proton bozumu öngörümü
1974: Georgi, Weinberg, Quinn GUT ölçeğinde Convergence of coupling sabiti
1974: ‘t Hooft, Okun, Polyakov GUT’larda hafif magnetik monopoller mevcut
1974: Stephen Hawking Kara delik radyasyonu ve termodinamik
1974: Sovyetler ve Amerikalılar Element 106, seaborgium
1975: Martin Perl Tau lepton
1975: Gail Hanson Quark jets
1975: Chincarini ve Rood Galaksi dağılımlarındaki büyük boşluklar
1975: Unruh ve Davies Hızlandırıcı radyasyon etkisi
1975: Mitchell Feigenbaum Koatik non-lineer sistemlerde evrensellik
1976: Scherk, Gliozzi, Olive Supersimetrik string teori
1976: Deser, Freedman, Van Nieuwenhuizen, Ferrara, Zumino Supergravity
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
1976: Levine ve Vessot Roketlerde gravitasyonel zaman gecikmesi mükemmellik testi
1976: Gerard ‘t Hooft U(1) garipliğine instantons çözümü
1976: Sovyetler Element 107, bohrium
1977: James Elliot Uranus halkaları
1977: Olive ve Montenen Elekro-magnetik ikiliği
1977: Fermilab Dip quark
1977: Klaus von Klitzing Quantum Hall etkisi
1977: Tifft, Gregory, Joeveer, Einasto, Thompson Cluster zincirleri ve galaksi dağılımlarındaki boşluklar
1977: Berkley Kozmik arkaplan radyasyonunda ikiz kutuplu anisotropy
1977: Leon Lederman Upsilon, dip quark
1977: Gunn, Schramm, Steigman Üç çeşit hafif neutrino mevcut
1978: Charon, moon of Pluto Charon, Pluto’nun uydusu
1978: Taylor ve Hulse Ikili pulsar gravitasyonel radyasyonuna kanıt
Kaynak: Wardom http://www.wardom.com.tr/showthread.php?t=45069
1978: Cremmer, Julia, Nahm, Scherk 11-dimensional supergravity
1978: Prescott, Taylor Elektron polarizasyonunda elctro-weak etkisi
1979: Voyager Jupiter halkaları
1979: John Preskill Kozmolojik monopole problemi
1980: Frederick Reines Neutrino salınımı gözlemi
1980: DESY Gluon spin’i ölçüldü
1981: Witten, Schoen, Yau Genel görecelik positif enerji teoremi
1981: Green ve Schwarz Tür I superstring teorisi
1981: Binnig, Rohrer Scanning tunneling elektron mikroslobu
1981: Alexander Polyakov Strings path integral quantizasyonu, uyumlu simetri kritik boyut
1982: Green ve Schwarz Tür II superstring theory
1982: Alain Aspect Qunatum teori için bir deney
1982: Darnstadt Element 109, meitnerium
1983: Carlo Rubbia et al W ve Z bosonları
1983: Andrei Linde Koatik evren
1984: Green ve Schwarz Superstring teori’ de normal olmayan bozulmalar
1984: Darnstadt Element 108, hassium
1985: Gross, Harvey, Martinec Rohm Heterotic string teori
1985: David Deutsch Quantum computing teori
1986: Bednorz ve Mueller Yüksek sıcalıklarda superiletkenlik
1986: Abhay Ashtekar Canonical quantum gravity için yeni değişkenler
1986: Geller, Huchra, Lapparent Galaxy dağılımları için bubble structure
1987: Supernova 1987a
1987: Masatoshi Koshibas Supernova’dan neutrino tesbiti
1988: Atiyah, Witten Topolojik quantum alan teorisi
1988: Smolin ve Rovelli Quantum gravity döngü gösterimi
1989: SLAC Z genişliğinden itibaren hafif neutrino sayısının 3 olduğuna dair bulgular
1989: Tim Berners-Lee The World Wide Web
1989: Bennett ve Brassard Ilk quantum bilgisayar
1990: John Mather COBE’den kozmik arkaplan radyasyon kara cisim spektrumu
1991: CERN Hafif neutrino sayısının 3 olduğuna dair bulguya destek
1991: Connes, Lott Parçacık modeli non-commutative geometri
1991: BATSE Gama ışın patlamaları dağılımı izotropik
1992: Mather ve Smoot COBE ile kozmik arkaplan radyasyonunda açısal farklılıklar
1993: Aspinwall, Morrison, Greene String teoride topolojik değişim
1994: Fermilab Üst Quark
1994: ‘t Hooft, Susskind Holografik prensibi
1994: Seiberg ve Witten Supersimetrik gauge teoride elektro-magnetik ikiliği
1994: Hubble Space Telescope M87 galaksi merkezinde kara delik bulgusu
1994: Peter Shor Quantum bilgisayarlar için faktorizasyon algoritması
1994: Hull, Townsend String ikiliğinin birleşimi
1994: Darnstadt Element 110
1995: Witten ve Townsend M-Teori
1995: Joseph Polchinski D-Brane’ler
1995: Cornell, Wieman, Anderson Atomik gazlarda Bose-Einstein yoğunlaşması
1995: CERN Anti-hidrojen atomunun yaratılması
1995: Mayor ve Queloz Güneş sistemi dışında bulunan bir yıldızın etrafında dönen ilk gezegen
1995: Darnstadt Element 111
1996: Strominger, Vafa D-brane’ler ve kara delik’ler
1996: Cumrun Vafa F-teori
1996: Steven Lamoreaux Casimir kuvvetinin ölçümü
1996: Darnstadt Element 112
1996: Banks, Fischler, Shenker, Susskind Matrix model olarak M-teori
1997: BepoSAX Gamma ışını patlamaları galaksimizin dışından
1997: Juan Maldacena AdS/CFT ikiliği
1997: SLAC Foton-Foton dağılımı elektron-pozitron ikilisi üretiyor
1998: Perlmutter, Garnavich et al Supernova gözlemleri evrenin hızlanarak genişlediğini ortaya koydu
1998: Super-Kamiokande Neutrino salınımı gösterildi
1998: CERN,Fermilab K meson bozunumu için zaman ters simetrisi gözlemlendi
2000: Fermilab Tau neutrino gözlemlendi